16 سپتامبر 2024- یافته‌های اخیر از مطالعه ی مجموعه ای از موارد بالینی نشان داد که متفورمین خوراکی با دوز پایین، که معمولاً در مدیریت دیابت استفاده می‌شود، ممکن است امید جدیدی برای بیماران مبتلا به آلوپسی سیکاتریسیال مرکزی سانتریفوگالCCCA)) باشد. CCCA، نوعی ریزش مو با ایجاد اسکار و اغلب مقاوم به درمان های مرسوم، است.

این مطالعه که بر روی افراد مبتلا به CCCA مرکزی مقاوم به درمان متمرکز بود، نشان داد که متفورمین خوراکی با دوز پایین با تسکین علائم قابل توجه و تأثیر دوگانه بر بیان ژن، تشویق مسیرهای رشد مو و کاهش نشانگرهای فیبروز و التهاب مرتبط است. این یافته ها که در ژورنالJAMA Dermatology  منتشر شده است، از نیاز به آزمایش های بالینی آینده برای بررسی متفورمین به عنوان یک درمان هدفمند برای CCCA و سایر آلوپسی های ایجاد کننده ی اسکار حمایت می کند.

آلوپسی سیکاتریسیال مرکزی سانتریفوگال، یک بیماری پیشرونده ی پوست سر است که با ریزش مو از قسمت مرکزی پوست سر شروع می شود و به سمت بیرون گسترش می یابد که عمدتاً زنان سیاه پوست را تحت تأثیر قرار می دهد. اغلب درمان آن چالش برانگیز است و بسیاری از بیماران به درمان های استاندارد پاسخ نمی دهند. درمان‌های سنتی معمولاً التهاب را برطرف می‌کنند، اما بر فرآیندهای فیبروتیک زمینه‌ای که می‌تواند منجر به ریزش دائمی مو شود، تاثیری ندارند.

با توجه به پیشینه ی فوق، دکتر آرون بائو، و همکارانش از دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور مریلند، رابطه ی بین متفورمین خوراکی با دوز پایین را با اثرات ضد فیبروتیک، علائم بالینی و الگوهای بیان ژن در پوست سر بیماران مبتلا به CCCA بررسی کردند.

برای این منظور، محققان یک سری موارد بالینی گذشته‌نگر را در یک مرکز پزشکی دانشگاهی منفرد بین ژانویه 2023 و مارس 2024 انجام دادند که شامل بیماران مبتلا به آلوپسی سیکاتریسیال سانتریفوگال مرکزی تأیید شده با بیوپسی بود که به درمان‌های استاندارد پاسخ نمی‌دادند. محققان در این مطالعه داده‌های رونویسی بیماران مبتلا را در بیوپسی‌های جفتی پوست سر که قبل و بعد از حداقل شش هفته درمان کمکی با متفورمین طولانی رهش (500 میلی‌گرم یک بار در روز) جمع‌آوری شده بود، تجزیه و تحلیل کردند.

ارزیابی های بالینی بر خارش، التهاب، مقاومت پوست سر و رشد مجدد مو متمرکز بود. علاوه بر این، پروفایل بیان ژن از طریقbulk RNA sequencing  برای ارزیابی تغییرات در بیان ژن و شناسایی مسیرهای تقویت شده یا سرکوب شده با درمان استفاده شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  این مطالعه شامل 12 شرکت‌کننده زن سیاه‌پوست بود که تجزیه و تحلیل رونویسی برای 4 نفر از آنها انجام شد.

•  پس از حداقل شش ماه درمان با متفورمین، 9 شرکت کننده بهبودی در بیماری، از جمله رفع درد، التهاب، و/یا خارش پوست سر ، و 6 شرکت کننده شواهد بالینی رشد مجدد مو را نشان دادند.

•  درمان با متفورمین منجر به معکوس شدن بسیاری از مسیرهای ژنی برجسته ای شد که قبلاً نقش آنها در CCCA شناسایی شده بود.

•تجزیه و تحلیل رونویسی نشان داد که مسیرها و بیان ژن‌های(پروتئین‌های مرتبط با کراتین[KRTAPs] ) دخیل در کراتینه‌سازی، رشد اپیدرم و چرخه مو افزایش(absolute log2-fold change > 4)، و مسیرها و بیان ژن‌های مرتبط با فیبروز کاهش می یابند( به عنوان مثال، MMP7COL6A1  که کاهش بیش از 1.5 برابری داشتند).

•  تجزیه و تحلیل مجموعه ی ژن ها، کاهش بیان سلول T کمکی 17 و مسیرهای انتقال اپیتلیال-مزانشیمی و افزایش سیگنال دهی آدنوزین مونوفسفات کیناز و KRTAP را پس از درمان با متفورمین نشان داد.

محققان نوشتند: «ظرفیت متفورمین برای مقابله ی همزمان با فیبروز و التهاب، توضیح محتملی را برای مزایای درمانی آن در CCCA و دیگر آلوپسی های ایجاد کننده ی فیبروز ارائه می دهد».

آنها نتیجه گیری کردند: «با این وجود، کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده با دارونما و آینده‌نگر گسترده‌تر برای ارزیابی کامل اثربخشی متفورمین و تعیین دوز بهینه برای درمان آلوپسی سیکاتریسیال ضروری است».

منبع:

https://medicaldialogues.in/dermatology/news/metformin-emerges-as-a-promising-therapy-for-ccca-addressing-fibrosis-and-hair-loss-jama-134843